Zdjęcia

Muzeum Historii Miasta Łodzi ma swą siedzibę w jednym z najbardziej efektownych budynków miasta, dawnym Pałacu Izraela Poznańskiego. Pałac zaprojektowany był pierwotnie jako oparta o wzorce renesansu francuskiego budowla o charakterze reprezentacyjno - handlowym i mieszkalnym. Autorem założenia był architekt miasta Hilary Majewski ( 1838 - 1892 ). Nie zostało ono jednak w pełni zrealizowane. Pałac uzyskał swą obecną formę w wyniku przebudowy w 1898 roku według projektu Juliusza (?) Junga i Dawida Rosenthala i dalszej rozbudowy, przeprowadzonej w latach 1901-1903 ( po śmierci Izraela Poznańskiego 18. 04.1900 r.).
Wystrój sal Pałacu jest eklektyczny i nawiązuje do stylów drugiej połowy XIX wieku przy jednoczesnym zastosowaniu dekoracji secesyjnej. W korpusie głównym, który pełnił funkcje reprezentacyjne i oficjalne, poza dużą jadalnią i salą balową, na piętrze znajdowały się saloniki, a na parterze, w pawilonie połączonym bezpośrednio z Pałacem, pomieszczenia biurowe i giełdowe. W skrzydle bocznym na dole mieściły się magazyny wyrobów gotowych, a na piętrze - apartament mieszkalny, pokoje gościnne oraz - przykryty szklanymi kopułami - ogród zimowy.

Pałac od czasów I wojny światowej był wielokrotnie przebudowywany i często zmieniał właścicieli. Po 1918 r. rezydencję Poznańskich przez kilka lat zajmowała Izba Skarbowa w Łodzi. W styczniu 1927 r. wojewoda łódzki Władysław Jaszczoł uzyskał zgodę ministerialna na przeniesienie Urzędu Wojewódzkiego z dotychczasowej siedziby w dawnym Hotelu "Bristol" przy ul. Zawadzkiej 11 (obecnie Adama Próchnika). Przeprtowadzka Urzędu rozpoczęła się 31 stycznia 1927 r. i zakończyła w początkach lutego. W tym czasie zlikwidowano ogród zimowy, rozbudowano obiekt w kierunku północnym oraz przebudowano niektóre wnętrza.

We wrześniu 1939 r. pałac zajęty został przez niemiecki Zarząd Cywilny przy dowództwie 8.
10 kwietnia 1940 r. do pałacu przeniesiono naczelne władze i główne wydziały Rejencji Łódzkiej (Regierungsbezirk Litzamannstadt). Po wojnie pałac ponownie stał się siedzibą Urzędu Wojewódzkiego, a od 1950 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady narodowej.
Od października 1975 r. rezydencja rodziny Poznańskich jest siedzibą Muzeum Historii Miasta Łodzi.